Tentoonstelling in de bovenkamer van 30 mei tot en met zondag 5 juli 2026.
Roger de Neef over Guy Leclercq’s Denkdozen:
De abstraherende schilder Guy Leclercq transformeert al enige tijd geschenkdozen tot denk- en ideeëndozen. Hierin laat hij, onopvallend en toch op intrigerende wijze, minuscule en cryptische elementen achter waarmee hij, in een latere fase, aan de slag kan als geheugensteuntje bij de opbouw en invulling van zijn lyrische, meestal grote geometrische doeken.
De houten dozen van uiteenlopende makelij en intiem formaat werden door Guy aan de buitenkant matzwart geschilderd. Evenwel, wanneer men ze opent, worden we verrast door het besloten witte binnenwerk van de doos, meer bepaald door de behuizing en de oneindige verlorenheid van het alleen maar op zichzelf betrokken wit.
De nutteloosheid van het volkomen ontspannen wit wil men – al na enkele ogenblikken – ongedaan maken. Men wil het verkennen, het mishandelen: kortom het voor iedereen doorzichtig én zichtbaar houden. En dan merk je in dat open/gesloten universum, polair wit op wit, de nog niet onderzochte sporen van een afgebroken lijnvoering, een korte puntig pulserende plooi die haast tactiel aanvoelt en hier en daar verscheidene losjes bij elkaar horende architecturale vormelementen die nog wachten.
Deze door Guy Leclercq gemanipuleerde dozen (noem het readymades of verpakkingen) doorbreken driedimensionaal het clair-obscur van de schilderkunst in de radicaal polariserende, ruimtelijke tegenstelling open-dicht/helder-donker.
Misschien verwijst Guy hier met een knipoog naar de volledig witte schilderijen en Achromes van de Italiaanse avant-gardist Piero Manzoni omstreeks 1957. Alleszins sluiten Guy’s constructies op een eigen en onnavolgbare manier aan bij de surrealistische traditie van Man Ray en Hans Bellmer, La boîte en valise (le musée portatif) van Marcel Duchamp uit 1942 en La Souris blanche (Boite-poème) van André Breton uit 1937.
